TOPAÇ OLDUK!

Tabiki sadece dışarda yemiyoruz!

İşte bu da benim eserim:

Son dönemde evimizde yükselen böğürtlen trendi Migros'tan 5.99'a aldığımız muffin kaplarıyla buluşunca ortaya aha da bunlar cıktı:

Milano'ya akşam saatlerinde varıyoruz. Havalanından kiraladığımız arabayı teslim alırken yetkili abladan GPS istemektense, "Do you have the map of the town?" sorusunu soruyor; ve 8 günlük seyahatimiz boyunca "Clara" yerine bana ulvi "co-pilot" ünvanını kazandıracak başarılı bir harekete imza atıyoruz. Dolayısıyla Milano şehir merkezine varışımız, otelimizi buluşumuz ve açlıktan ölmek üzere kendimizi dışarı atışımız gece yarısını buluyor.

(Bu fotoğrafı ertesi sabah çekiyoruz tabi:) )

Eh henuz bahceli bir evimiz yok. Dolayısıyla "Mangal mı yapsak?" sorununa verilecek en popüler cevabımız Polenezkoy! Günübirlik mangal turlarımızın favori rotası, özellikle ilkbahar ve sonbaharda çok kalabalık olmayan Polenezkoy, sakin, huzurlu bir orman yürüyüşünün ardından mis gibi bir mangal keyfi için ideal. Üstelik Avrupa yakasında oturmamıza ragmen, haftasonunu trafiksizliğinde ikinci köprüden çok kolay ulaşıyoruz.

Aksam yemekleri için "bir dönem" en yüksek frekansla "tercih ettiğimiz" eski ofisimizde kahvaltı servisi, kendisine aslında ayrı bir entry yaratmamız gerekli olan Ay Yıldız büfenin "çift kaşarlı domatesli tost" sponsorluğunun dışında pek sık rastlanır bir aktivite değildir. Lakin az ve öz olan destansı olur. Yazın gelişi, bomba bir projenin onaylanışı, resmi tatil gününde çalışmak için motivasyona ihtiyac duyulması ve benim şirketten ayrılışım gibi kutsal sebeplerle düzenlenen etkinlikler Youtrep'te bir bayram havasında geçer.

Sabah, bir onceki gece kesinlikle toplaştırılamamış olan paracıkların zorla ahaliden sökülmesi ve Hakan-Güven-Melis üçlemesinin yakındaki marketi soymaya gitmesiyle başlar curcuna. Pakette mutlaka bulunması gereken ve çogu zaman az bile gelenler krem peynir, Nutella ve reçeldir. E malum zor bir iş günü bu gençleri beklemektedir. Özellikle Nutella'nın tek paket olması sıraya girmeden ziyade elinden kapma girişimlerini de beraberinde getirir. Bu girişimler somun somun ekmeği götürse de doymayan biz sefiller tarafından sofrada tereyagı dışında katık edilecek bir madde kalmayana kadar, bir diğerinin ne yemekte oldugunu da takip etmekle beraber, sürdürülecektir.

Yemesini olduğu kadar, yapmasını da sevdik! 

Benim can sıkıntım Erhan'ın üstün organizasyon yeteneğiyle buluşunca ortaya ufak çapta da olsa bir şirket aktivitesi çıkıyor, Trend Show ekibinin bir bölümü Chef's İstanbul'da bulusuyor. Günlerden bir gün iş çıkışı doğru Beyoglu'na. Mustafa Usta biz hevesli kalabalığı buyur edip önlüklerimizi dağıtıyor. İlkokul çocukları gibi bıdır bıdır konuşup zıp zıp zıplamamızı biraz yadırgıyor haliyle hocamız. Şükür ki Özlem Ablamız başımızda, toparlıyor durumu.

Usta "Çikolata Kuvertür"lerini biz gelmeden eritmiş. Erimiş beyaz, bitter ve sütlü çikolata kaplarını dağıtıyor bize, ve olay o noktada kopuyor aslında. Çikolatalarımızı yapmak için kullanacağımız hammaddelirimizi afiyetle götürüyor, sermayeden yiyoruz.

Barcelona'ya daha yeni varmışız. Ellerde bavullar çekiştire çekiştire Via Laietana'dan aşağı dogru yürüyor, bir yandan sevgili ev sahibimiz Silver abi ile telefon görüşmeleri yaparak kalacağımız "Apartment" ı bulmaya çalışıyor, diğer yandan "karnımızı mı doyursak once" düşüncesiyle birşeyler yiyebileceğimiz bir yer bakınıyoruz. Aslında tam da o sırada "crep" kelimesiyle ilgili algıda seçicilik yaşayan Elif'in gözüne takılıyor "Creps de Barcelona"

"AA ne güzelll" diye cama yapışıyorum ben de hemen. Ancak dakika itibariyle açlıktan gözü dönmüş ve az sonra Katalan sucugu ve Pizza ile bünyeyi tatmin edecek olan Erhan ve Cihan için çok "light" bir seçenek olan Krep üzerinde pek durulmuyor. Yola devam...

Bahsi geçen Katalan sucugu ve Pizza az ilerde bulunan; ve takip eden günlerde gece gec saatlere kadar açık ve her daim dolu oldugunu tespit ederek Barcelona'nın Kızılkayalar'ı olduguna kanaat getireceğimiz kose büfede yeniyor. Sucuk tam Cihan'ın agzına layık ki şapırdata şapırdata yiyor yanındaki fasulyeler ve patatesli&otlu, kalınca (rahat 5cm vardır) bir omletle birlikte. Erhan, ben ve Elif pideden bozma 2 pizzayı paylaşıyoruz, arada da Cihan'ın tabagına tacavüz ediyoruz. Peynirli pizza biraz agır, mantarlı başarılı olsa da bizim pidelerimiz yanında halt etmiş. Zaten konumuz bu değil..

"Creps de Barcelona" ya dönüşümüz, takip eden gunlerin bir gece vakti oluyor. Cihan ve Elif'in pili bitmiş ve odaya donmuşler bir sure once, Erhan ve ben ise artık içmekten içi cıkmış midelerimize kendimizi nasıl affettiriris diye düşünüp krepçinin yolunu tutuyoruz ve o saatte (12 civarı) açık olmasına pek seviniyoruz.

İçerde 1 tek dolu masa, 1 garson kızcağız bir de tezgahın arkasında krepleri de pişiren abi var.

Menude birdolu tuzlu ve birdolu da tatlı krep seceneği mevcut. Biz tercihimizi elbetteki tatlıdan yana kullanıyoruz. Ben çikolata soslu ve çilekli olanı seçiyorum, Erhan da karamel soslu ve vanilyalı dondurmalı!

Yorucu yolculuğun ardından bir miktar deniz keyfi yapıyor, aksamüstü gezi ve yiyi maksadıyla vaktizamanında Gökçeada'nın en kalabalık bölgesi olan Zeytinliköy'e çıkıyoruz.  Taş sokaklarda dolanıp eski rum evlerini fotoğraflarken "Madamın Dibek Kahvesi" ile beraber toplam 4 kahvenin bulundugu meydana cıkıyoruz. Kahvelerin hepsi sakızlı türk kahvesi ve yine sakızlı dondurma/sütlü tatlılar sunuyor. Anladığımız kadarıyla dibek şu manaya geliyor: Taşa oyulmuş bir çukurda kahve çekirdekleri 10 kiloluk demirle ezildikten sonra elekten geçiriliyor. Kahve taze taze günlük hazırlanıyor. Bu sırada Erhan burda bir madam vardı diye aranıyor ama kendisi bir kac sene once vefat etmiş. Dükkanı oğlu işletiyor.

Vapur sırasında elimize "flyer"ları tutuşturmak suretiyle gerçekleşen pazarlama aktivitesi sonuca ulaşıyor, sabah kahvaltısı için adres "Çakırın yeri". Zeytin, ceviz, çağla abuk sabuk her şeyin reçeli var, hem de bi güzelll!!! Özellikle Zeytin reçelini pek bir sevdim. Reçeller dışında peynir, bal zeytinyağı, şarap hepsi ev yapımı. İster lokantada yiyor, ister dükkandan alıp eve götürüyorsunuz. Bizim ada şarabına karşı ön yargımız var. Ama diğerlerini afiyetle götürüyor herkese tavsiye ediyoruz.